ریشه ها و تاریخچه مختصر انقلاب آمریکا

پس از این که قاره‌ آمریکا توسط کریستف کلمب و امریکو وسپوسی کشف گردید، نخستین انسان هایی که به این قاره رسیدند، بخشی از موج مردمانی بودند که به آرامی از آفریقا گذر کرده به قاره‌های دیگر رفته بودند.

در سال‌های ۱۶۰۰ به تدریج گروه‌های اروپاییان به قاره جدید آمده و در آنجا زندگی تازه‌ای را شروع کردند. اسپانیایی‌ها در منطقه فلوریدای امروز ساکن شدند. بریتانیایی‌ها شهر جیمز تاون در ویرجینیای امروز را آباد کردند، هلندی‌ها نیو آمستردام را که اکنون نیویورک خوانده می‌شود، ساختند و فرانسوی‌ها نیز در ایالت جنوبی لوئیزیانا و اطراف رودخانه می‌سی سی پی ساکن شدند.

مهاجران در سرزمین بزرگ و دست‌نخورده‌ آمریکا برای خود شهرها و تأسیساتی به وجود آوردند و از حدود نیمه‌ی قرن هیجدهم، قیمومیت استعمار بریتانیا بر ساکنان این سرزمین تقریباً قطعی گردید.

در سال‌های پس از 1763 و 1764 دولت بریتانیا حقوق گمرکی بر واردات از آمریکا وضع نمود و نیز مشکلاتی برای صدور کالاهای آمریکایی پدید آورد و مالیات زیادی بر مردمان آمریکا تصویب نمود. این امر، مورد اعتراض مستعمره‌نشین‌ها قرار گرفت و دولت انگلیس برای مقابله با شورشیان، نیروهایی را به آن سرزمین اعزام کرد.

در مقابل، دولت های اسپانیا و فرانسه که در آن دوران بزرگ‌ترین رقیب امپراتوری بریتانیا بودند، اقدام به کمک مالی و تسلیحاتی به شورشیان کردند به این امید که بتواند دست بریتانیا را از مستعمرات وسیع آمریکای شمالی کوتاه کرده، آمریکا را تبدیل به متحد خود در مقابل بریتانیا نمایند.

ساکنان مستعمره‌نشین ایالات متحده در فیلادلفیا کنگره‌ای تشکیل داده و در روز 4 ژوئیه 1776 اعلامیه‌ استقلال ایالات متحده‌ آمریکا را صادر نمود. آنان یک مزرعه‌دار فراماسونر را که صاحب بردگان و مراتع بسیار بود به رهبری ارتش ایالات متحده علیه انگلیس برگزیدند. این فرد، جورج واشنگتن بود که بعدها نخستین رئیس‌جمهور ایالات متحده گردید، جنگ‌های استقلال که موسوم به انقلاب آمریکا است حدود 6 سال طول کشید و به سال 1782 میلادی، قولنامه‌ صلح در پاریس تدوین گردید.

اهداف و آرمان های انقلاب آمریکا

جنگ‌های استقلال آمریکا، به رهبری سرمایه‌داران فراماسونر - لیبرال آمریکایی صورت گرفت و هدف آن رهایی از استعمار بریتانیا و دفاع از منافع بازرگانان و سرمایه‌داران ایالات متحده در مقابل منفعت‌طلبی انگلیسی‌ها بود. اکثریت قاطع رهبران انقلاب آمریکا از جمله کسانی مثل جورج واشنگتن، جان آدامز، توماس جفرسون، بنیامین فرانکلین و جان لافایت همگی فراماسونر و مدافع گرایش‌های سرمایه‌دارانه بودند.

جان لاک، ایدئولوگ لیبرالیست انگلیسی را الهام‌بخش اصلی ایده‌ها و آرمان‌های انقلاب آمریکا دانسته‌اند. نویسندگان اعلامیه‌ استقلال آمریکا، باورهای شدید لیبرالیستی داشتند و تحت تأثیر آرای فیلسوفان عصر روشن‌گری بوده و به همراه اعلامیه‌ استقلال، نظریه‌ حقوق بشر بر پایه‌ی آرای «جان لاک» را نیز طرح کردند.
 
انحراف انقلاب آمریکا در انتخاب بنیان های اولیه

جمهوری ایالات متحده‌ آمریکا که از پی جنگ‌های استقلال تأسیس گردید را می‌توان جمهوری سرمایه‌داران و فراماسونرها نامید؛ زیرا بنیانگذاران آن یا جزو یکی از دو دسته و یا هر دو بودند. ایدئولوژی رهبری‌کننده‌ انقلاب آمریکا، لیبرالیسم بود و لذا در ذات آن ترویج سرمایه‌سالاری نهفته بوده است.

پس ا‌ز تأسیس نظام جدید، الکساندر همیلتن به عنوان طراح و بنیانگذار نظام سرمایه‌داری آمریکا بر‌گزیده می شود. الکساندر هملتن آشکارا مدافع نظام سرمایه‌داری لیبرالی بود و می‌گفت: «کسانی که پول دارند و در خانواده‌ آبرومند متولد شده‌اند می‌توانند حکومت خوبی به وجود بیاورند و آن را اداره کنند.» او صراحتاً می‌گفت: «قدرت دولت باید به قدرت صاحبان پول متکی باشد.»

یکی دیگر از بنیانگذاران جمهوری آمریکا یعنی جیمز مدیسن که دو دوره رئیس‌جمهور ایالات متحده نیز گردید، صراحتاً می‌گفت: «مجلس سنای آمریکا باید نمایند‌ه‌ زمین‌داران بزرگ و مدافع آنها علیه اقدامات کسانی باشد که در زیر فشار فقر و بیچارگی، در سر، هوای برخورداری از خوشبختی را به نحوی عادلانه‌تر می‌پرورند.»

گورنور موریس، وکیل مدافع و نماینده‌ استقلال‌طلبان آمریکا در فرانسه می‌گوید: «مجلس سنا باید محل تجمع ثروتمندان و روحیه‌ اشرافیت باشد.»

جان‌جی، اولین رئیس‌ دیوان عالی ایالات متحده‌ آمریکا صراحتاً می‌گوید: «حکومت باید در دست کسانی باشد که سرمایه‌های کشور در دست آنهاست.»

در واقع بنیانگذاران جمهوری آمریکا - که اکثراً فراماسونر و پیرو ایده‌های لیبرالیستی و مدافع صریح سرمایه‌سالاری بودند - از آغاز آرزوی تحقق یک قدرت فراگیر و جهان‌خوار و یک امپراطوری را در سر می‌پروراندند.

از اواخر قرن نوزدهم و در سراسر قرن بیستم نیز صهیونیست‌ها نفوذ گسترده‌ای در جامعه‌ و هیئت حاکمه‌ ایالات متحده به دست آوردند که در طول نفوذ همیشگی فراماسونرها در این کشور بود.
  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٢٧